Ντανιέλ Ορτέγα
Ντανιέλ Ορτέγκα | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | José Daniel Ortega Saavedra (Ισπανικά) |
Προφορά | |
Γέννηση | 11 Νοεμβρίου 1945[1][2][3] Λα Λιμπερτάδ[4] |
Κατοικία | Βίλλια Κάρλος Φονσέκα |
Χώρα πολιτογράφησης | Νικαράγουα |
Θρησκεία | μη ασκούμενος Καθολικός |
Ύψος | Unknown ![]() |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Μητρική γλώσσα | Ισπανικά |
Ομιλούμενες γλώσσες | Ισπανικά[5] |
Σπουδές | Ρωσικό Πανεπιστήμιο της Φιλίας των Λαών |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | πολιτικός συγγραφέας[6] |
Περίοδος ακμής | 1963 |
Πολιτική τοποθέτηση | |
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Σαντινίστας |
Ποινική κατάσταση | |
Κατηγορίες εγκλήματος | ληστεία τράπεζας |
Οικογένεια | |
Σύζυγος | Rosario Murillo (από 1978) |
Τέκνα | Camila Ortega Murillo |
Αδέλφια | Camilo Ortega Humberto Ortega |
Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
Πόλεμοι/μάχες | Nicaraguan Revolution |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Αξίωμα | Πρόεδρος της Νικαράγουας (1985–1990) Πρόεδρος της Νικαράγουας (από 2007)[7] |
Βραβεύσεις | Τάγμα της Φιλίας (2015) Τάγμα του Ηλίου του Περού Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτίν τάγμα του Σαχμπαατάρ (1983) d:Q110221909 Τάγμα του Ουατσαμόνγκα βραβείο Καντάφι |
Υπογραφή | |
![]() | |
![]() | |
Ο Ντανιέλ Ορτέγα (Daniel Ortega, ισπ. προφορά ΔΦΑ: [xo̞ˈse̞ ðaˈnje̞l o̞rˈte̞ɣa saˈβe̞ðɾa], γεννηθείς το 1945), είναι Νικαραγουανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας του την περίοδο 1985-90 και ξανά από το 2007.
Πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945 στη Λα Λιμπερτάδ. Το πλήρες όνομά του είναι Χοσέ Δανιέλ Ορτέγα Σααβέδρα. ,Συνελήφθη για πρώτη φορά από το καθεστώς όταν ήταν 15 ετών.[8] Μέλος των Σαντινίστας από το 1963, για την κοινωνική του δράση φυλακίστηκε το 1967.[9] Εκπαιδεύτηκε στο αντάρτικο στην Κούβα και συνέβαλε στην ανάπτυξη του κινήματος κατά του καθεστώτος της χώρας του και στις εξεγέρσεις και ταραχές των ετών 1978 και 1979.[10]
Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος με το κόμμα των Σαντινίστας, τον Νοέμβριο του 1984, με ποσοστό 63% των ψήφων και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιανουαρίου 1985.[9] Τον διαδέχθηκε το 1990 η Βιολέτα Τσαμόρο, πρώην εταίρος του στην κυβέρνηση.
Δεύτερη προεδρία 2007-σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Ορτέγα εξελέγη ξανά, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 5 Νοεμβρίου 2006, με ποσοστό 38,07%. Δεύτερος ήταν με ποσοστό 33%, ο Εδουάρδο Μοντεαλέγρε της Εθνικής Συμμαχίας της Νικαράγουας (ALN).[11]
Στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές, το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο Σαντινίστας (FSLN) κέρδισε περίπου 40,22%, μπροστά από την Εθνική Συμμαχία της Νικαράγουας (ALN) του Εδουάρδο Μοντεαλέγρε με 30,30%, το Θεσμικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PLC) του Χοσέ Ρίσο με 22%, το Ανανεωτικό Κίνημα των Σαντινίστας (MRS) του Εδμούνδο Χαρκίν με 6,67% και τη Συμμαχία για την Αλλαγή (AC) του Εδέν Παστόρα με 0,4%. Ο Ορτέγα ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη φορά στις 10 Ιανουαρίου του 2007.[12]
Ο Ορτέγα παρέμεινε πρόεδρος κερδίζοντας και τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2011, λαμβάνοντας ποσοστό 62,46%.
Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2016, ο Ορτέγα επανεξελέγη με ποσοστό 72,44% των ψήφων.
Η κυβέρνηση του Ορτέγκα έχει κατηγορηθεί τα τελευταία έτη για δικτατορικές και αντιδημοκρατικές τάσεις και συσσώρευση της εξουσίας στα χέρια της, μέσω του στενού ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τον Απρίλιο του 2018 ξέσπασαν διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησής του, στις οποίες απάντησε με μεγάλη σκληρότητα[13]. Περίπου 500 άτομα σκοτώθηκαν, 2.800 τραυματίστηκαν και χιλιάδες συνελήφθησαν, με τις διαδηλώσεις αυτές να είναι οι μεγαλύτερες στη Νικαράγουα από τις εξεγέρσεις των ετών 1978 και 1979[14]. Ο Ορτέγκα κήρυξε παράνομες τις διαδηλώσεις τον Σεπτέμβριο του 2018[15]. Η Διεθνής Αμνηστία, η Ενδοαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών ανέφεραν ότι η κυβέρνηση του Ορτέγκα επιδόθηκε σε βίαιη κατάπνιξη των διαδηλώσεων[16][17].
Τον Νοέμβριο του 2021, ο Ντάνιελ Ορτέγκα επανεξελέγη για τέταρτη πενταετή θητεία με 75% των ψήφων, σύμφωνα με τα πρώτα μερικά επίσημα αποτελέσματα που δημοσίευσε το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο.
Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- ↑ 1,0 1,1 (Αγγλικά) SNAC. w63g8fv6. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ 2,0 2,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. ortega-saavedra-daniel. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ 3,0 3,1 Roglo. p=daniel;n=ortega;oc=1.
- ↑ (Αγγλικά) NNDB. 693/000024621.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data
.bnf .fr /ark: /12148 /cb121912875. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015. - ↑ Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
- ↑ «The International Directory of Government 2022» Routledge. 5 Αυγούστου 2022. σελ. 466. ISBN-13 978-1-032-27532-1.
- ↑ «Five facts about Nicaragua's Daniel Ortega». Reuters. http://www.alertnet.org/thenews/newsdesk/N01359367.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-01-15.
- ↑ 9,0 9,1 Helicon, επιμ. (2016). Ortega Saavedra, Daniel. The Hutchinson Unabridged Encyclopedia with Atlas and Weather Guide. Abington: Helicon.
- ↑ Motyl, Alexander, επιμ. (2000). Ortega, Daniel. Encyclopedia of Nationalism: Leaders, Movements, and Concepts. Oxford: Elsevier Science & Technology.
- ↑ "Ortega wins Nicaraguan election", BBC News, 8 Νοεμβρίου 2006.
- ↑ Baltodano, Andres Perez (2012). Close, David· Marti i Puig, Salvador· McConnell, Shelley, επιμ. The Sandinistas & Nicaragua Since 1979. Boulder: Lynne Rienner Publishers. σελ. 83.
- ↑ «April 2018». The ASHA Leader 23 (4): 24–25. 2018-04. doi: . ISSN 1085-9586. http://dx.doi.org/10.1044/leader.ppl.23042018.24.
- ↑ «May-June 2018». May/Jun 2018. 30 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
- ↑ La violencia contra las mujeres en la Antigua Roma. Dykinson. 29 Νοεμβρίου 2018. σελίδες 155–332. ISBN 978-84-9148-948-1.
- ↑ «Nicaragua's strategy to repress protest». Human Rights Documents Online. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
- ↑ «IACHR Condemns Increased Violence in Nicaragua». Human Rights Documents Online. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2021.
|